Nesta ocasión na clase dos exploradores non había ningún “cumpleañeiro” pero pasámolo xenial na festa dos nosos compis. Cantamos, botamos foguetes, comemos lambetadas de Nadal e ata “palomitas” de millo. Que ben o pasamos!!!!
sábado, 8 de enero de 2011
UNHA FELICITACIÓN MOI EXPLORADORA
Eiquí vos deixamos a nosa máis tenra felicitación de Nadal. Espero que vos guste!!!!
IMOS PEDIR O AGUINALDO
O venres os exploradores tiveron un día moi atarefado. Á primeiriña hora tiveron que ir pedir o aguinaldo, logo recibir aos reis magos e facer a foto de grupo con eles, logo almorzar coas cousas que nos deran no aguinaldo e por último cantar a panxoliña ante un público moi esixente.
Así foi o noso percorrido pola escola pedindo o aguinaldo e mirade cantas cousas recibiron a cambio, foi xenial!!!!
Tivemos que facer dous vídeos porque non nos queríamos esquecer de ninguén. Ahí vos deixo unha mostra…
Así foi o noso percorrido pola escola pedindo o aguinaldo e mirade cantas cousas recibiron a cambio, foi xenial!!!!
Tivemos que facer dous vídeos porque non nos queríamos esquecer de ninguén. Ahí vos deixo unha mostra…
PANXOLIÑA: AS XANEIRAS
Un ano máis chegadas estas datas, os peques sacaron as súas mellores voces para cantar unha panxoliña de Nadal. A pesar de que a panxoliña non era sinxela fixéronno xenial. Iso si, deixamos a música de fondo para que non se perderan.
A profe Rosa tentou de non moverse moito pero como quería enfocar todo escenario non puido evitar algún vaivén no percorrido, ahí vos deixo o meu vídeo e espero que non vos mareedes moito…
A profe Rosa tentou de non moverse moito pero como quería enfocar todo escenario non puido evitar algún vaivén no percorrido, ahí vos deixo o meu vídeo e espero que non vos mareedes moito…
A CHEGADA DO PAXE REAL
Esta mañá tivemos unha linda sorpresa mentras estabamos traballando, chamaron á porta e…… sabedes que apareceu? O paxe real, co seu traxe real e unha gran caixa para recoller todas as cartas dos nenos e nenas do cole de Reboreda.
Os exploradores xa tiñan todo preparado dende xa uns días porque esperaban ilusionados a súa chegada, prepararon con moito coidadiño as súas cartas, eran cartas de maiores!!! El deixounos como adianto unha morea de caramelos, porque observou o ben que traballaban estes cativ@s, ata lle deixou a profe Rosa uns carameliños porque foi tamén un pouco boa. Noraboa a todos e agora a esperar uns días para ver se chegan eses regalos tan desexados.
Os exploradores xa tiñan todo preparado dende xa uns días porque esperaban ilusionados a súa chegada, prepararon con moito coidadiño as súas cartas, eran cartas de maiores!!! El deixounos como adianto unha morea de caramelos, porque observou o ben que traballaban estes cativ@s, ata lle deixou a profe Rosa uns carameliños porque foi tamén un pouco boa. Noraboa a todos e agora a esperar uns días para ver se chegan eses regalos tan desexados.
CARTAS AOS REIS MAGOS
Hoxe estou enormemente contenta cos meus queridos exploradores. Xa son tan grandes!!! Xa medraron tanto!!!
Como a próxima semana chegará o paxe real para recoller as cartas dos reis dos peques de Reboreda, estivemos traballando esta mañá duramente para telas preparadas. Foi un traballo de maiores e estivemos moi, moi atentos para facelo ben.
Primeiro entre todos eleximos os regalos e escribimos na pizarra, coa axuda da profe, os nomes dos xoguetes, como por exemplo: ordenador, maquillaje, casita, sillita, tabla de surf, coche, avión,…, e despois comezamos a completar os espazos baleiros da carta, como: o noso nome, os nosos anos e logo colocamos os nomes de tres xoguetes preferidos nos espazos. Aínda que semellaba sinxelo non foi así….. cando íamos a escribir os nomes dos xoguetes xa non lembrabamos moi ben onde estaba escrito e tivemos que voltar a ler cada unha das palabras ou coa axuda dun compañeir@ tentar adiviñar onde estaba, logo tivemos que facer boa letra para que os reis poidan ler sen problemas todos os agasallos que escribimos, xa que están un pouco velliños e a vista xa comeza a fallarlles un chisquiño. Ao final conseguímolo, ata houbo algún que quixo improvisar e escribiu xoguetes que non estaban na lista, como por exemplo: Helicóptero.
Mirade que ben quedaron as cartas, non me digades que non son xa uns grandes exploradores, verdade???
Como a próxima semana chegará o paxe real para recoller as cartas dos reis dos peques de Reboreda, estivemos traballando esta mañá duramente para telas preparadas. Foi un traballo de maiores e estivemos moi, moi atentos para facelo ben.
Primeiro entre todos eleximos os regalos e escribimos na pizarra, coa axuda da profe, os nomes dos xoguetes, como por exemplo: ordenador, maquillaje, casita, sillita, tabla de surf, coche, avión,…, e despois comezamos a completar os espazos baleiros da carta, como: o noso nome, os nosos anos e logo colocamos os nomes de tres xoguetes preferidos nos espazos. Aínda que semellaba sinxelo non foi así….. cando íamos a escribir os nomes dos xoguetes xa non lembrabamos moi ben onde estaba escrito e tivemos que voltar a ler cada unha das palabras ou coa axuda dun compañeir@ tentar adiviñar onde estaba, logo tivemos que facer boa letra para que os reis poidan ler sen problemas todos os agasallos que escribimos, xa que están un pouco velliños e a vista xa comeza a fallarlles un chisquiño. Ao final conseguímolo, ata houbo algún que quixo improvisar e escribiu xoguetes que non estaban na lista, como por exemplo: Helicóptero.
Mirade que ben quedaron as cartas, non me digades que non son xa uns grandes exploradores, verdade???
FACEMOS AS RUTINAS EMPREGANDO AS TICS
Xa levamos algunhas semanas facendo as rutinas da mañá utilizando a nosa pseudo-pdi, pero este mes a profe déulle unha nova forma e deseñou unhas páxinas novas para: os recunchos, a data, o clima do día, o reconto dos compañeiros, elexir o encargado…
Como xa sabedes cada mañá, despois de colocar o mandilón sentámonos na asemblea para facer as rutinas de cada día, nelas traballamos a lecto-escritura, as matemáticas, relacionámosnos co grupo, melloramos a nosa linguaxe oral, perdemos a timidez,… unha chea de actividades moi educativas. Pero agora aínda queremos avanzar un pasiño máis. Estamos a utilizar conxuntamente os nosos carteis tradicionais (os de toda a vida, como son: dos recunchos, da data, do reconto) co emprego das novas tecnoloxías (o portátil, o retroproxector e a nosa pseudo-pdi, a nosa pantalla dixital interactiva) resultando así unha actividade altamente atractiva, na que todos participan axudando ao encargado do día sendo tamén, deste xeito, máis doado prestar atención.
Queredes ver como facemos as rutinas, pois….. atentos, atentos, que comeza a asemblea!!!!
E aquí nesta presentación deixámosvos un resumo das actividades que facemos…
Check out this SlideShare Presentation:
Como xa sabedes cada mañá, despois de colocar o mandilón sentámonos na asemblea para facer as rutinas de cada día, nelas traballamos a lecto-escritura, as matemáticas, relacionámosnos co grupo, melloramos a nosa linguaxe oral, perdemos a timidez,… unha chea de actividades moi educativas. Pero agora aínda queremos avanzar un pasiño máis. Estamos a utilizar conxuntamente os nosos carteis tradicionais (os de toda a vida, como son: dos recunchos, da data, do reconto) co emprego das novas tecnoloxías (o portátil, o retroproxector e a nosa pseudo-pdi, a nosa pantalla dixital interactiva) resultando así unha actividade altamente atractiva, na que todos participan axudando ao encargado do día sendo tamén, deste xeito, máis doado prestar atención.
Queredes ver como facemos as rutinas, pois….. atentos, atentos, que comeza a asemblea!!!!
E aquí nesta presentación deixámosvos un resumo das actividades que facemos…
Check out this SlideShare Presentation:
Utilizamos as tics para facer as rutinas
View more presentations from exploradores4a.
A FORZA DA AUGA
Etivemos estes días investigando se: a auga ten forza ou non?. E claro…. cando nos poñemos a investigar xurden un montón de dúbidas, de hipoteses coas que temos que experimentar rápidamente para dar coas solucións.
Primeiro descubrimos que auga do mar ten moita forza, xa que se pode ver nas olas ou nos remuíños que ás veces se forman no medio do mar. Pero….. o resto da auga, ten forza????
Pois sí, señores!!! A outra auga tamén ten forza.
O primeiro que fixemos foi ver o que ocurre cando metemos unha botella baleira dentro doutra maior chea de auga. Que pasará? Que a botella que metemos dentro flota porque non ten peso pero……. se a empurramos moi forte coas mans? Así descubrimos o concepto de forza, un concepto moi abstracto para estes peques pero que rapidamente entenderon.
Logo fixemos un invento. Cunha botella e unha palla fabricamos un invento moi curioso. Botamos auga dentro dunha botella cunha palliña, ao principio non pasaba nada porque non había moita auga dentro da botella pero cando había unha pouquiña máis tampouco pasaba nada (aínda que na botella xa había moita auga) pero cando había moita, moitísima auga, comezou a saír de repente auga pola palla como se fose unha pequena fonte. Así descubrimos que si tiñamos moita auga dentro da botella a forza da auga facía que empurrase con moita forza e saíse pola palla, pero cando quedaba pouca auga, ésta xa non tiña moita forza e empurraba moi pouco e así non podía saír pola palliña.
Aquí vos deixamos as nosas reflexións, son verdadeiramente as reflexións duns grandes científicos, aínda que soamente teñen 4 aniños…
Primeiro descubrimos que auga do mar ten moita forza, xa que se pode ver nas olas ou nos remuíños que ás veces se forman no medio do mar. Pero….. o resto da auga, ten forza????
Pois sí, señores!!! A outra auga tamén ten forza.
O primeiro que fixemos foi ver o que ocurre cando metemos unha botella baleira dentro doutra maior chea de auga. Que pasará? Que a botella que metemos dentro flota porque non ten peso pero……. se a empurramos moi forte coas mans? Así descubrimos o concepto de forza, un concepto moi abstracto para estes peques pero que rapidamente entenderon.
Logo fixemos un invento. Cunha botella e unha palla fabricamos un invento moi curioso. Botamos auga dentro dunha botella cunha palliña, ao principio non pasaba nada porque non había moita auga dentro da botella pero cando había unha pouquiña máis tampouco pasaba nada (aínda que na botella xa había moita auga) pero cando había moita, moitísima auga, comezou a saír de repente auga pola palla como se fose unha pequena fonte. Así descubrimos que si tiñamos moita auga dentro da botella a forza da auga facía que empurrase con moita forza e saíse pola palla, pero cando quedaba pouca auga, ésta xa non tiña moita forza e empurraba moi pouco e así non podía saír pola palliña.
Aquí vos deixamos as nosas reflexións, son verdadeiramente as reflexións duns grandes científicos, aínda que soamente teñen 4 aniños…
KEVIN FÁLANOS DA SÚA FAMILIA
Coma todas as semanas, algún dos exploradores recibe un e-mail moi especial. Nesta ocasión Kevin foi sorprendido cunhas fotos moi persoais.
Kevin non podía crer que o nome da pantalla era o del, a cara iluminóuselle cando puido comprobar que era certo, aquelas eran as súas fotos. Ensinounos quen era Michael, Santi e Isa, ata quen era Toby e Daisy. Ninguén o podía crer….. Kevin falaba polos cóbados cun gran sorriso de orella a orella, contounos con moito detalle cada unha das fotografías e explicou como todo un profesional todas as dúbidas que xurdían no medio da conversa co resto dos exploradores.
Estes son os momentos que me dan pulos para seguir día a día traballando con estes cativ@s, son pequenos momentos que ninguén máis pode compartir comigo por iso quero que vos sexades espectadores de primeira do clima tan acolledor e especial que se crea na aula nestas conversas, parece incrible porque son moi pequenos pero a verdade que día a día se superan máis e máis e …….. regálanme cousiñas tan lindas coma estas.
Un bico enorme para tod@s os meus exploradores e para estas familias tan entregadas que comparten comigo tantas ilusións e alegrías.
Kevin non podía crer que o nome da pantalla era o del, a cara iluminóuselle cando puido comprobar que era certo, aquelas eran as súas fotos. Ensinounos quen era Michael, Santi e Isa, ata quen era Toby e Daisy. Ninguén o podía crer….. Kevin falaba polos cóbados cun gran sorriso de orella a orella, contounos con moito detalle cada unha das fotografías e explicou como todo un profesional todas as dúbidas que xurdían no medio da conversa co resto dos exploradores.
Estes son os momentos que me dan pulos para seguir día a día traballando con estes cativ@s, son pequenos momentos que ninguén máis pode compartir comigo por iso quero que vos sexades espectadores de primeira do clima tan acolledor e especial que se crea na aula nestas conversas, parece incrible porque son moi pequenos pero a verdade que día a día se superan máis e máis e …….. regálanme cousiñas tan lindas coma estas.
Un bico enorme para tod@s os meus exploradores e para estas familias tan entregadas que comparten comigo tantas ilusións e alegrías.
DEBUXOS DOS CONTOS DE MARGARIDA
Neste curso como os exploradores creceron un montón, xa poden facer cousas moi importantes, cousas de maiores.
Coma todos os venres, Margarida presta libros aos peques de Reboreda e deben traelos de volta o luns. Cada un mete na súa carpeta aquel libro que máis lle interesa ou lle gusta nese momento, na mesma carpeta van as recomedacións de como se debe coidar o material que nos presta Margarida e cando o debemos traer de volta á escola. Pero neste curso temos unha novidade, debemos facer unha ficha que recolla os datos do libro que levamos. Temos que escribir: o noso nome, o título do libro e facer un debuxo que conte a historia do conto.
A tarefa ás veces non é doada porque o título está escrito cunhas letras moi raras que non coñecemos todavía pero papi e mami están sempre atentos para axudarnos cando temos un problema. Ás veces eles escriben o título en maiúsculas, outras veces dinnos como se escribe cada letra, outras escriben nun papel aparte para que os peques copien o título sen problemas,…., cada un busca os recursos máis axeitados.
A nosa intención non é que os nosos peques teñan que realizar duras tarefas na fin de semana, NON!!! Queremos que compartades con eles uns momentiños especiais e que non sexa unha obriga. Como cando lle ledes o conto antes de ir durmir! Este sempre é e debe ser un momento moi especial, de complicidade, de estar pretiño un co outro, de compartir ilusións e soños, de regalarse mimos e caricias.
Estas dúas semanas foron xeniais. Na primeira aínda estabamos un pouquiño despistados pero na segunda xa xurdiron historias cheas de cor e imaxinación. Bravo por tod@s, sodes fantásticos!!!
Coma todos os venres, Margarida presta libros aos peques de Reboreda e deben traelos de volta o luns. Cada un mete na súa carpeta aquel libro que máis lle interesa ou lle gusta nese momento, na mesma carpeta van as recomedacións de como se debe coidar o material que nos presta Margarida e cando o debemos traer de volta á escola. Pero neste curso temos unha novidade, debemos facer unha ficha que recolla os datos do libro que levamos. Temos que escribir: o noso nome, o título do libro e facer un debuxo que conte a historia do conto.
A tarefa ás veces non é doada porque o título está escrito cunhas letras moi raras que non coñecemos todavía pero papi e mami están sempre atentos para axudarnos cando temos un problema. Ás veces eles escriben o título en maiúsculas, outras veces dinnos como se escribe cada letra, outras escriben nun papel aparte para que os peques copien o título sen problemas,…., cada un busca os recursos máis axeitados.
A nosa intención non é que os nosos peques teñan que realizar duras tarefas na fin de semana, NON!!! Queremos que compartades con eles uns momentiños especiais e que non sexa unha obriga. Como cando lle ledes o conto antes de ir durmir! Este sempre é e debe ser un momento moi especial, de complicidade, de estar pretiño un co outro, de compartir ilusións e soños, de regalarse mimos e caricias.
Estas dúas semanas foron xeniais. Na primeira aínda estabamos un pouquiño despistados pero na segunda xa xurdiron historias cheas de cor e imaxinación. Bravo por tod@s, sodes fantásticos!!!
Suscribirse a:
Entradas (Atom)