ESTE BLOG XURDE COMO COMPLEMENTO A UN TRABALLO REALIZADO POR VARIAS COMPAÑEIRAS PARA LEVAR A CABO UN PROXECTO SOBRE CANCIÓN POPULARES CON NENOS E NENAS DE ED. INFANTIL, NO QUE TENTAREMOS TRABALLAR AS CANCIÓNS EN TODALAS AREAS IMPLICADAS NA SÚA FORMACIÓN.
O pasado venres voltamos a retomar a actividade cos avós: “Vivenzas no río Alvedosa”.
Nesta ocasión participaron: Fermina, a avoa de Lucas (dos exploradores) e Manolo, o avó de David (dos vincis). Estiveron traballando arreo durante semanas coas súas fillas para traernos fotos dos diferentes muínos da parroquia, recopilaron as vellas cantigas galegas das muiñadas e Montse coa axuda da súa nai convertíuse en escritora por un día para plasmar nun fermosísimo conto a historia real do seu tío Xaime e a avioneta.
Como foi imposible facer un breve resumo do que alí aconteceu ahí vos deixo varios vídeos cos diferentes momentos da sesión. O vídeo das cantigas quedou curto porque a profe estaba tan sorprendida coa reacción dos cativ@s ante os cantos dos avós que esquecín darlle ao “play” da cámara nos momentos estelares.
Dende que os peques de Reboreda souberon que ían ir ao acuario da Coruña xa non descansaban, estaban super emocionados porque estarían fóra de casa todo o día e non lles daba chegado o día pero……… por fin chegou!!!
Cando chegamos ao acuario xa nos estaban esperando os peques do CRA de Teo. Como erabamos tantos tiveron que dividirnos en grupos de 40 nen@s guiados por unhas expertas monitoras. Visitamos o submarino Nautilus e viaxamos nel polo fondo do mar observando con moita atención a todos os peixes que alí vivían, coñecemos a un temible tiburón chamado Gastóne a súa noiva. Coñecemos a un peixes que aplastados que se camuflaban coa area e se chamaban rodaballos. Tamén saímos ao exterior do acuario para ver as piscinas onde vivían as focas femias cos seus bebés e a piscina das focas machos, ata poidemos ver como comían.
E despois de tanto nadar polos fondos mariños fomos comer cos nosos amigos no parque de Culleredo para recueprar os folgos e logo compartimos unha morea de xogos. Pero….. tiñamos que regresar, xa que todavía nos quedaba unha longa viaxe en bus, así que nos despedimos dos nosos novos amigos e voltamos a casiña pero claro despois dun día tan longo e tan cheo de emocións algúns dos meus exploradores decidiron botar unha cabezadiña antes de chegar a Redondela.
Ahí vos deixo algunhas imaxes dese día polas terras coruñesas….
Tamén vos deixamos o vídeo que fixemos dentro do Nautilus, non se esscoita moi ben porque no momento que estabamos nós con Raquel (a nosa monitora) chegaron nen@s doutros coles e facían un pouquiño de balbordo e non nós deixaban escoitar moi ben o que explicaba a nosa monitora.
A semana pasada estivemos observando e experimentando co vapor de auga e foi moi divertido aínda que tivemos que probar moitas veces ata acadar uns resultados satisfactorios.
Xogamos con auga fría para ver se podíamos encher un globo pero.... non ocurría nada, logo probamos con auga quente, moi, moi quente pero.... o globo inchábase moi pouco. Ata que Luisa, a nosa gran axudante, viu cargadiña cunha chea de auga quente, moi, moi, moi quente e agora sí, agora o globo inchouse tanto que ata semellaba unha cariña.
Os exploradores non poideron resistirse para ver tal fenómeno así que rapidamente se ergueron das súas cadeiras para comprobar cos seus pequenos olliños o que alí estaba sucedendo.
O outro día Rafa chegou todo contento cunhas cápsulas máxicas que lle regalou a súa tía este Nadal. Non eran unha cápsulas normais, eran .... máxicas!!! Soamente necesitabamos auga quente e un pouco de paciencia e a súa maxia comezaría a facer efecto. Despois duns segundos aquelas pequenas cápsulas comezaron a transformarse en divertidos animais e xogamos ás adiviñas tentando recoñecer e descubrir o que eran, como: xirafas, hipopótamos, rás, vermes, dinosaurios,...
A semana pasada estivemos investigando que pasaría se metésemos caramelos de sabores cun pouquiño de auga no conxelador?
As respostas foron moi variadas e cunha lóxica sorprendente. Primeiro tivemos que pensar como conxelar a auga, esa era unha hipótese ben complicada porque........ para conxelar a auga. Algúns dixeron que se lle metíamos neve ou xeos xa se conxelaría pero esa resposta non nos convencía, e despois de moito pensar chegamos a conclusión que a única forma para conxelar a auga era... enfriala moito, moito, moito!!!
Logo comezamos co noso experimento, algúns dicían que se poñíamos un caramelo en auga desfaríase, outros que faría un arco da vella, outros que cambiaría a auga de cor, pero... que ocorrería se conxelásemos esa mistura? Algúns dicían que os caramelos quedarían igual porque... como xa eran duros, outros dicían que se desfarían e logo se conxelarían coa auga. E se en vez de caramelos puxésemos unha gominola? Ocorrería o mesmo?
Pois se queredes descubrir todas estas cousas estade atentos a este vídeo dos exploradores, ahí vos contan moi ben todo o noso proceso de investigación.
Os exploradores estiveron investigando un pouquiño o tempo e o ciclo da auga e quixeron amosarvos a tod@s nos seus debuxos todo o que sabían dos cmbios atmosféricos e de como iso influía sobre os estados da auga.
A gran maioría quixeron facer fermosas nevadas, xa que se achegaba o Nadal e eses días facía moitísimo frío. E claro, como para nós as nevadas son un acontecemento tan especial, algo moi similar a unha festa, quixemos darlle un toque de cor ás folerpas de neve para que semellase que caía confetti. Outros, en cambio, estaban abraidados pola maxia do arco da vella, de como se forma tras xuntar un raio de sol e unha pinga de auga nun serán de primavera. Outros tentaron representar as tormentas e chaparróns sobre as montañas.
Tamén en todas as nosas representacións tentamos amosar algún elemento da auga, como río, mares, lagos, neve, choiva,… e algúns elementos que axudasen a coidar o medio ambiente.
Este ano quedáronnos unhas verdadeiras obras de arte, nótase que agora xa temos 4 anos!!!! Así foron os nosos resultados…
Etivemos estes días investigando se: a auga ten forza ou non?. E claro…. cando nos poñemos a investigar xurden un montón de dúbidas, de hipoteses coas que temos que experimentar rápidamente para dar coas solucións.
Primeiro descubrimos que auga do mar ten moita forza, xa que se pode ver nas olas ou nos remuíños que ás veces se forman no medio do mar. Pero….. o resto da auga, ten forza????
Pois sí, señores!!! A outra auga tamén ten forza.
O primeiro que fixemos foi ver o que ocurre cando metemos unha botella baleira dentro doutra maior chea de auga. Que pasará? Que a botella que metemos dentro flota porque non ten peso pero……. se a empurramos moi forte coas mans? Así descubrimos o concepto de forza, un concepto moi abstracto para estes peques pero que rapidamente entenderon.
Logo fixemos un invento. Cunha botella e unha palla fabricamos un invento moi curioso. Botamos auga dentro dunha botella cunha palliña, ao principio non pasaba nada porque non había moita auga dentro da botella pero cando había unha pouquiña máis tampouco pasaba nada (aínda que na botella xa había moita auga) pero cando había moita, moitísima auga, comezou a saír de repente auga pola palla como se fose unha pequena fonte. Así descubrimos que si tiñamos moita auga dentro da botella a forza da auga facía que empurrase con moita forza e saíse pola palla, pero cando quedaba pouca auga, ésta xa non tiña moita forza e empurraba moi pouco e así non podía saír pola palliña.
Aquí vos deixamos as nosas reflexións, son verdadeiramente as reflexións duns grandes científicos, aínda que soamente teñen 4 aniños…
Xogando coa auga estamos a descubrir un montón de cousiñas, coma por exemplo: como encher un baúl de auga collendoa dende outro que está preto.
Utilizamos moitos de cacharros que nos enviaron as familias e estivemos a probar cales servían e cales non. Ademáis probamos con cales se enchía antes e con cales tiñamos que empregar máis tempo e máis botes porque eran moi pequenos. Os razoamentos dos meus pequenos exploradores son boííííísimos pero como pasa sempre nestas ocasións............. a cámara quedou sen batería sempre no mellor momento, grrrrr. Pero aínda así ahí van uns exemplos do grandes e de cantas cousas xa saben estes pequenos exploradores da auga.
Na clase dos exploradores comezamos a montar o pequeno recuncho da auga.
O primeiro que tivemos que facer foi encher un gran baúl de auga, polo que tivemos que decidir entre todos como o íamos facer, que deberiamos empregar e con que se enchería antes.
O seguinte paso foi amosar aos seus compañeiros diferentes obxectos que lles mandaron as familias. Estes obxectos servirannos para experimentar coa auga, por exemplo: se flotan ou se afunden, como se fan burbullas, pompas, sons, poderemos facer comparacións de pesos, facer trasvases dun recipiente a outro,etc. Todo servirá para mellorar os nosos coñecementos lóxico-matemáticos, tamén nos servirá para facernos razoar e reflexionar o porqué das cousas, de por que suceden, de como suceden,...
Ahí tedes un resumo de todo o que descubrimos, foi moi difícil facer a selección porque todos fixéronno moi ben, isto é só unha pequena mostra da nosa primeira sesión de manipulación coa auga.
Neste bonito outono podedes saír a pasear polos nosos bosques galegos e atoparedes sendas da auga cunha gran riqueza paisaxística. Como por exemplo, preto do río Toxa.
Podedes atopar gran variedade de árbores, de folla caduca e perenne, cogomelos, plantas típicas dos nosos bosques e pouco a pouco no decorrer do voso paseo chegaredes ata a maxia da fervenza do Toxa, alí podedes gozar dos sons da súa auga, da beleza dos arcos da vella que emerxen entre os xogos de luz e auga. Un paseo de outono sen igual!!!
Seguindo co proxecto da auga, e como na clase dos exploradores xa temos un gran acuario só nos faltaba un novo cartel para unha das rutinas de cada día, o cartel do control de asistencia.
Neste caso fixemos un fondo mariño cheo de peixiños, cangrexos, cabaliños de mar, estrelas mariñas, polbos,… Cada día o encargado deberá repartir as tarxetas cos nomes dos seus compañeiros (e este ano todavía é máis difícil porque agora os carteis só teñen o nome, agora xa non temos a axuda das fotos), así aproveitamos para facer un achegamento a lecto-escritura, tentando descubrir o nome que hai en cada tarxeta. Ao rematar de repartir os nomes facemos un reconto de cantos hai ese día na clase e cantos están na casa, así aproveitamos para traballar un pouco conceptos matemáticos.
Aos exploradores gustóulles moito este novo cartel de asistencia, xa que cada día, cando coloquen a súa tarxeta no fondo do mar, poderán elexir un animal mariño diferente.
Coma este ano o noso proxecto educativo é: "Pinga a pinga", os papis de Lucas quixéronnos sorprender cun agasallo espectacular. Mentres estabamos no recreo entraron na nosa aula e case como por arte de maxia colocaron un enorme acuario dentro dela. Así cando regresamos do recreo, todos os peques visitaron a aula dos exploradores para descubrir aquela gran sorpresa que os agardaba.
Montse e Tito trouxeronnos un acuario de auga quente con peixes tropicais. Os sínefos estaban encantados porque había algúns do río Amazonas e outros bastante raros.
Montse, coma unha gran mestra, explicóunos moitísimas cousas dos peixes, dos seus coidados, da súa alimentación,..., e respondeu, con moita paciencia, todas as preguntas destes grandes investigadores.
Onte case sen darnos conta, mentras contabamos un conto que nos trouxo Aitana, chamado: "A historia dunha pinga de choiva" comezamos a traballar o noso proxecto "Pinga a pinga".
Ao final non rematamos de contar o conto porque comezamos a facernos tantas preguntas que se non esqueceu coñecer o final da historia, ata a profe Rosa estaba tan abraiada cos nosos comentarios que non quixo romper a maxia dese momento indo a buscar a cámara de vídeo para grabar todo o que dicíamos, soamente ao final cando comezamos a investigar foi capaz de facernos unhas fotografías.
Entre todos descubrimos que a auga está: nos ríos, nos mares, na choiva, debaixo da terra. Pero o que máis nos chamou a atención era saber como a auga podía estar nas nubes. Entón Paula dixo: As nubes brancas son de algodón e as grises son as de pingas de auga, porque cando elas chegan ponse a chover. E pensando... pensando, fixemos unha pregunta nova, se as nubes son grises, de que cor son as pingas de choiva? Uns dicían que son brancas, outros que son azuis, outros que son grises.... e despois de moito reflexionar Mara, contestou: "as pingas de choiva son de cor cristal" e Antía toda abraida dixo: "isto é moi raro!!!" E como é esa cor?.......... Pois despois de pensar e pensar, chegamos a conclusión que a cor cristal e unha cor transparente, nin branca, nin azul, nin gris. Eso quere dicir, que a auga non ter cor, e se queremos que teña cor deberemos botarlle algunha sustancia colorada, coma por exemplo: papeis "pinocho" de cores variadas. Así foi coma nos tinguimos a auga.