QUE QUERE DICIR PARA O NEN@: "IR POR PRIMEIRA VEZ Á ESCOLA"?

Para eles significa:

- Atoparse cunha casa que non coñece: un lugar grande, unha clase, un baño, un patio,… novos e diferentes.
- Atoparse cunha persoa adulta, mestra que non coñece e que lle vai a dar protección e confianza, e que lle vai a dicir o que debe ou non debe facer.
- Atoparse cun grupo de nen@s que lle axudarán ou non, que lle prestarán ou non as cousas.

É importante coñecer estas circunstancias para entender a forma de reaccionar e de comportarse cada nen@. Cada pequen@ reacciona ante esta situación dun xeito diferente, xa que a súa madurez e experiencias son distintas. A súa forma de reaccionar depende de:

- Que esté acostumad@ a valerse por sí mesmo na casa: cando come, cando se viste, cando axuda na casa, cando se asea,…

- Que sepa aceptar certas normas familiares, para que na escola as normas non sexan motivo de disgusto constante.

- Que esté acostumado a estar separado dos seus pais por unhas horas, sen sentirse abandonado.

Ante esta situación non todos reaccionan do mesmo xeito, nin durante o mesmo tempo, pudiéndose manisfestar a inadaptación de diversas maneiras, na casa ou na escola, por exemplo:

Na aula, pode: chorar, mostrar inhibición, non comunicarse verbalmente coa mestra ou cos compañeir@s, manifestar polo contrario unha excesiva fluidez verbal, sentarse ao carón da porta, tentar fuxir, perseguir á mestra, aferrarse ao obxecto traído da casa, preguntar constantemente cando virá mamá, amosarse agresivo,…

No fogar, pode: ter alteracións na alimentación, vómitos, diarreas, febres, enuresis (facerse pis), cambios de carácter, pesadillas nocturnas,…

CONSELLOS QUE FAVORECERÁN O P. ADAPTACIÓN

Cómo poden axudar as familias no proceso? Existen unha serie de consellos que favorecerán ao desenvolvemento do proceso, como por exemplo:

- Amosar seguridade e confianza na escola, aceptar a separación, expresar os sentimentos respecto do proceso e tentar aclarar as dúbidas respecto do profesorado son actitudes que facilitarán o entendemento entre familia e escola.

- Non facer comentarios negativos da escola.

- Propiciar unha asistencia regular para lograr unha eficaz integración do alumnado, xa que si non o proceso se demorará e alongará no tempo.

- Vestir aos pequen@s con roupa cómoda, pois isto permitirá que se manexen con maior autonomía.

- Potenciar valores como o de compartir, xa que unha aula é unha comunidade onde non ten sentido a exclusividade.

- Valorar ou interesarse polas actividades cotiás que realizan os nen@s na escola, xa que desprazan o centro de atención dos sentimentos de ansiedade e revalorizan o que fan na aula, fomentando a creación por parte dos cativ@s dun territorio propio da infancia.

- Acostumar aos nen@s a cumprir normas e a ter límites na casa de cara á consecución da súa autonomía persoal na escola.

OBXECTIVOS A TER EN CONTA CO PROCESO DE ADAPTACIÓN

- Tránsito dun espazo familiar a outro espazo escolar con novos tipos de relación.

- Conseguir que a adaptación sexa a idónea para o seu correcto desenvolvemento.

- Disminuir a tensión, o medo, a angustia e a ansiedade creados polo cambio de situación.

- Compartir información relevante entre familias e escola, mellorando así o coñecemento mutuo.

- Favorecer a sensación de seguridade e confianza na nova situación escolar.

- Descubrir o gozo de estar coas outras e os outros nun ambiente estimulante.



Estes obxectivos conseguiránse promovendo:

* Que alumnado e familias expresen os seus sentimentos e desexos con relación a educación que vai recibir o cativ@.

* Que cada nen@ se sinta acollido grazas ao contacto físico e ao diálogo persoal.

* Que alumnado e familias coñezan o contexto escolar (espazos comúns, comedor, patios, aula,...)

* Que alumnado e familias coñezan ao profesorado.

* Que alumnado e familias coñezan aos compañeiros da escola.

* Que alumnado e familias participen no proxecto, nas actividades e das normas da escola.

* Que o alumnado se familiarice con materiais e actividades cotiás da escola.

* Que alumndo e familias integren o ritmo escolar e os horarios nos seus hábitos de sono, alimentación, descanso, tempos de xogos,...

O PERÍODO DE ADAPTACIÓN PARA OS NEN@S DE 3 ANOS

É o período ou o proceso mediante o cal o nen@ vai elaborando, dende o punto de vista dos sentimentos, a perdida e a ganancia que lle supón a separación da súas figuras de apego, ata chegar a unha aceptación interna da mesma.

Na O. do 6 de maio de 1992 faise mención a dito momento.

«A incorporación de novos escolares ao centro requerirá a planificación do equipo docente de ciclo, dun período de adaptación. Este período tratarase a través dun plan de acción ao que non serán alleas familias e que terá en conta as características da comunidade escolar e os medios dispoñibles do centro»

O profesorado deberá ter previsto ao inicio do curso unha organización especial, que fará referencia cando menos aos seguintes aspectos:

 Colaboración e participación das familias.
 Flexibilización do calendario e horario para os novos escolares.
 Actividades encamiñadas a unha mellor adaptación.
 Agrupación flexible do alumnado.

A entrada na escola é un momento moi importante na vida do neno e que hai que preparar con mimo. O nen@ experimenta un cambio substancial na súa vida xa que sae dun ambiente familiar no que se desenvolve con seguridade e comodidade e no que frecuentemente é o centro de atención, a outro ambiente novo e descoñecido creándolle certa inseguridade.

Necesitará apropiarse dese espazo físico estrano, nun principio no que perdeu protagonismo e onde vese “forzado” a ampliar as súas relacións sociais. Pero a superación destos medos permitiralle gozar das experiencias e aprendizaxes que a escola lle ofrece. Sendo moi bo para forxar a súa autoestima e mellorar o seu crecemento persoal.

UN PEQUENO HORTO

ESTE ANO NO COLEXIO DE REBOREDA OS PEQUENOS CIENTÍFICOS FIXERON UN PEQUENO HORTO PRETO DA ZONA DE XOGOS, EXPERIMENTAR COA NATUREZA FOI ALGO MOI EMOCIONANTE, PORQUE NELA TAMÉN SE PODEN FACER PEQUENOS EXPERIMENTOS CANDO CHEGA A PRIMAVERA.

É UNHA FORMA DIFERENTE DE EXPERIMENTAR: PROBAMOS A VER CON QUE MATERIAIS MEDRAN MELLOR AS PRANTAS, QUE COUSAS NECESITAN PARA MEDRAR, CALES SON OS COIDADOS NECESARIOS, CANTO TEMPO TARDAN EN CRECER,... E MOITAS MÁIS COUSAS.

O RESULTADO FINAL FOI MAGNÍFICO, TODOS OS NENOS E NENAS COIDABAN CON MOITO MIMO O HORTO, POR ISO, ANTES DE REMATAR AS CLASES EN XUÑO COMEZAMOS A SABOREAR ALGÚNS DOS FROITOS QUE NACERON, COMO POR EXEMPLO: AMORODOS, ESPINACAS, LEITUGAS, CHÍCHAROS, CEBOLIÑAS,...

AHÍ TEDES UN EXEMPLO DO BEN QUE O PASAMOS COIDÁNDOO!!!

CANCIÓN: O SISTEMA PLANETARIO

PARA REMATAR O PRIMEIRO TRIMESTRE ELABORAMOS UN LIBRO COA CANCIÓN: "O SISTEMA PLANETARIO", DE ENRIQUE Y ANA. ASÍ PODÍAMOS ENSINARLLES EN CASA AOS PAPÁS, ÁS MAMÁS, AOS IRMÁNS,... A NOSA CANCIÓN E ASÍ TODOS PODERÍAN CANTALA CON NÓS.

QUEREDES COÑECELA?... POIS AHÍ A TENDES!!

O SISTEMA SOLAR

DURANTE ESTE CURSO NO COLEXIO DE REBOREDA TRABALLAMOS UN PROXECTO CHAMADO: "XOGAMOS E APRENDEMOS COA CIENCIA" E COMO TAMÉN ERA O ANO DE GALILEO GALILEI, COMEZAMOS O CURSO POÑENDO NOME A CADA UNHA DAS AULAS, A NOSA FOI A DE "COPÉRNICO", POR ISO CHAMÁMOSNOS: "OS COPÉRNICOS", E TRABALLAMOS DURANTE TODO O TRIMESTRE O SISTEMA SOLAR: COÑECEMOS OS PLANETAS, ESPECIALMENTE A TERRA. OBSERVÁMOLA CON LUPAS PARA NON PERDER DETALLE, LOGO TAMÉN INVESTIGAMOS CON CATALEXOS E PRISMÁTICOS PARA PODER OBSERVAR AQUELAS COUSAS QUE ESTÁN MOI LONXE, ATA QUE AO FINAL NÓS MESMOS CONTRUIMOS O NOSO PROPIO CATALEXOS, ERA MÁXICO PORQUE SE MIRABAS A TRAVÉS DEL AS COUSAS CAMBIABAN DE COR. TAMÉN TIVEMOS TEMPO PARA CONSTRUIR NO NOSO CORREDOR UN SISTEMA PLANETARIO ESPECTACULAR, CADA UN DE NÓS ELABOROU O SEU PROPIO PLANETA CON DIFERENTES MATERIAIS E TÉCNICAS PLÁSTICAS, PÚSOLLE UN NOME ORIXINAL E COLGOUNO NO CORREDOR DA ENTRADA. ESTE FOI O RESULTADO FINAL!!! CANDO REMATOU O TRIMESTRE XA SABÍAMOS MOITAS COUSAS DOS PLANETAS POLO QUE POIDEMOS IR A NATURNOVA A VER UNHA ESXPOSICIÓN MOI INTERESANTE DOS PLANETAS E DO SISTEMA SOLAR PARA NENOS E NENAS MAIORES.

DITOS E XOGOS DOS PRIMEIROS ANOS EN GALEGO

ESTE DEDO MEIÑINO

ESTE É O DEDO MEINIÑO,

ESTE É O SEU SOBRIÑO,

ESTE É O MAIOR DE TODOS,

ESTE É O FURABOLOS,

E ESTE É O ESCACHA-PIOLLOS.

ESTE QUEIXO QUEIXOLÁN

ESTE QUEIXO,QUEIXOLÁN,

ESTA BOCA PIDE PAN.

ESTE NARIZ NARICETE,

ESTE OLLO REPIMPÍN

E ESTE REPIMPINETE,

¡ARRÍNCATE NARICETE!

ESTE FOI Á PRAZA

ESTE FOI Á PRAZA,

ESTE COMPROU UN POLO,

ESTE PELOUNO,

ESTE PREPAROUNO,

E O GORDIÑO...

ZAMPOUNO TODIÑO.

MAN MORTA

MAN MORTA,

MAN MORTA,

VAI BATER

NA TÚA PORTA.

PALMA, REPALMA (PARA PEGAR NA PALMA DA MAN)

PALMA, REPALMA,

CHICA MORENA,

¿COMO A QUERES:

GRANDE OU PEQUENA?

PUÑO PUÑETE (DOUS XOGADORES ALTERNAN OS SEUS PUÑOS

CERRADOS E COLÓCANSE UN POR RIBA DO OUTRO MENTRES RECITAN)

- PUÑO, PUÑETE,

¿QUE TES POR DENTRO?

- PAN E FERMENTO

- ¿QUE TES POR FÓRA?

- PAN E CEBOLA.

- ¿QUE TES ARREDOR?

- PAN E COLOR.

SERRA COMPADRE

SERRA, COMPADRE,

SERRA, COMADRE,

CO SERRONCIÑO

DA SEÑORA MADRE.

SERRA, COMPADRE,

SERRA, COMADRE,

NA MADEIRIÑA

DO SEÑOR ABADE.

TÍQUIRI-TÍQUIRITAINA

TÍQUIRI-TÍQUIRI-TÍQUIRI-TAINA,

O QUE NON COME NON TEN BARRIGAINA.

TÍQUIRI-TÍQUIRI-TÍQUIRITIÑA,

O QUE NON COME NON TEN BARRIGUIÑA.

CANTOS DE BERCE (Libro: Dedín dedín de pequenequín)

DURME, MIÑA NENA

DURME, MIÑA NENA,

QUE HAI QUE FACER:

LAVAR OS PAÑALES

PLANCHAR E COSER.

¡EH, NENIÑO, EH!

¡EH, NENIÑO,EH!

VAI PAPÁ NA VILA

A COMPRAR CAFÉ

E MAIS UNHA COUSA

QUE NON SEI QUE É:

É UN ZAPATIÑO

PARA O TEU PÉ.

ESTA NIÑA TIENE SUEÑO

ESTA NIÑA TIENE SUEÑO

Y NO TIENE CUNA,

SU PADRE ES CARPINTERO,

QUE LE HAGA UNA.

ESTA NIÑA TIENE SUEÑO,

TIENE GANAS DE DORMIR,

TIENE UN OJITO CERRADO

Y OTRO NO LO PUEDE ABRIR.

DUÉRMETE, MI NIÑO

DUÉRMETE, MI NIÑO,

DUÉRMETE, MI SOL,

DUÉRMETE PEDAZO

DE MI CORAZÓN.

DUÉRMETE, MI NIÑO,

QUE TENGO QUE HACER:

LAVAR LOS PAÑALES,

PLANCHAR Y COSER.

DUÉRMETE, NIÑO MÍO,

QUE VIENE EL COCO,

Y SE LLEVA A LOS NIÑOS

QUE DUERMEN POCO.

ESTE NIÑO LINDO

ESTE NIÑO LINDO

QUE NACIÓ DE DÍA

QUIERE QUE LO LLEVEN

A LA ROMERÍA.

ESTE NIÑO LINDO

QUE NACIÓ DE NOCHE

QUIERE QUE LO LLEVEN

A PASEAR EN COCHE.

SI ESTA NIÑA SE DURMIERA

SI ESTA NIÑA SE DURMIERA,

YO LE DARÍA MEDIO REAL

Y DESPUÉS DE DORMIDITA

SE LO VOLVERÍA A QUITAR.

SEÑORA SANTA ANA

- SEÑORA SANTA ANA,

¿POR QUÉ LLORA EL NIÑO?

- POR UNA MANZANA

QUE SE LE HA PERDIDO.

- SI SE LE HA PERDIDO

YO LE DARÉ DOS:

UNA PARA EL NIÑO

Y OTRA PARA VOS

Unha historia con final,

Adicada a todos os copérnicos e galileos do CEIP SANTO PAIO DE ABAIXO (Reboreda), con moito cariño das súa profes Susana e Rosa.

"Hoxe quero... a todos contar

unha historia con final.

repítese cada curso

¿Tedes ganas de escoitar?

Xa fai tres longos anos

nenas, nenos e papás.

Un pouquiño temerosos

chegaron a este lugar.

Elena estaba na porta

e deuvos a benvida,

segura de que se abrían

novos camiños nas vosas vidas.

Dende aquel lonxano día,

compartimos

con ansias e con anhelos

miles de soños secretos.

A maxia dunha mirada,

o sorriso do máis pequeno

fixeron que cada día

traballásemos sen medo.

Deixades atrás este sitio,

onde tantos recordos temos:

contos e palabras,

números e ata... experimentos.

Crecéstedes tanto, taaaaanto,

que xa é hora de rematar.

De decirvos: ata sempre!!!!

e de deixarvos voar.